Dutch BBoy

Bring back the hip-hop nerd!

”Fuck this music! C’mon man we have to go some place else with good music!”- schreeuwt een zatte Slovaakse bboy tegen mij en Smurk tijdens een stapavond na een battle. De naam van de battle in Slowakije was net zo ingewikkeld als de naam van de stad waar het werd gehouden, dus ga ik jouw de moeite besparen en het verder niet nader noemen. Het ging over die ene uitspraak – de schreeuw van een slecht geklede, shabby-chique uitziende boy die graag naar een dag lang zweten met ons mee wilde stappen. ….

De keuze voor het stappen is al heel snel gemaakt. In het midden van een post communistische grijze industrie stad pronkt een super moderne galerie van winkel franchise’s, eetcafes een bioscoop en een als kers op het taart een dans club op het dak! Zodoende belanden we in de enige grote club van de stad die mij overdonderd door het contrast met de rest van de stad. ”Scarface” meets ”Romeo must die” in een olympische spelen opening in Bejing, zoiets moet je er bij voorstellen. En ja ze draaide de meest commerciële crap dat je zou verwachten van de commerciële club, maar wij( Eindhovenaren) met onze nette kleren, styling en west-europeanen swag kunnen ons makkelijk blenden met de Oost-Europese turbo hormonale pop cultuur. Het zijn die boys die met ons mee gaan in de zelfde kleren die ze aan hadden tijdens de battles die mij dan aan het denken zetten door hun ongenoegen te uiten. Wij – bboys – passen helemaal niet in dat glamour sfeertje! Weet je ik en Smurk denken dan – “ai man doe niet zo moeilijk”,- locatie is dope, mooie vrouwen om ons heen, er is drank, dus die muziek en sfeer, daar hebben we weinig last van.

Op dat moment besef ik dat ik het zelf beetje verkeerd vind dat ik me niet erger aan de muziek. Terwijl ik vroeger in mijn baggy pants, NY petje en een metalic blauwe bobbel winterjas de hele stad op mijn fiets kon doorkruisen voor een echt hiphop feest. Randzaken zoals, smatjes en sfeer waren ver te zoeken. Sta ik nu op een kansloos hip gebeuren me best te vermaken, omdat alle randzaken kloppen, maar de muziek waardeloos is. Ik besef op dat moment dat ik mijn eigen hip hop nerd kwijt ben! Erger nog ik mis hem ook… In een tijdperk waar bijna iedere danser steeds meer gaat lijken op een filmster of een achtergrond danser van een lady gaga mis ik die slecht geklede elleboog en knie beschermers bboys. Boys die het niet doen om de fame of hustle, niet om het winnen of de correcte visie van break representen, maar puur voor de liefde van dans.

Nu ga ik klinken als zeikerd over vroeger en toen, als ik zeg dat we door de sociale acceptatie van hip-hop allemaal mainstream worden. En dat vroeger toen hip-hop nog in de rijtje hoorde tussen skaters en altos de hip-hop rauwer was! De bboy scene had honger en een soort naïeve creativiteit !! Als mensen aan mij vragen: “yo hoe komt het die Russen en Oekraïners allemaal zo creatief en hongerig zijn?” Dan zeg ik ga een keer naar het Oosten! Daar waar ze nog altijd de buitenbeentjes zijn en de lelijke eenden van de pop cultuur en waar de hiphop nerd nog zeer zeker
spring levend is!

- Drosha

Hip-hop Nerd (mijn definitie) – iemand die compromisloos staat voor hip-hop cultuur en daarbij iedere vorm van commercialiteit verwerpt!! Iemand die zich focust op de essentie van zijn discipline, zonder aandacht aan randzaken zoals, stijl en sociale acceptatie.